فضای مجازی یا فضای سایبر یا پهنه انگاری
سایبراسپیس(Cyberspace)
(فضای مجازی یک مفهوم فردی و همچنین بینالمللی است که یک فناوری دیجیتال گسترده و به هم پیوسته را توصیف میکند)
فضای مجازی یا فضای سایبر یا پهنه انگاری (Cyberspace سایبراسپیس)«یک مفهوم برای توصیف فناوری دیجیتال به هم پیوسته گستردهاست.» این واژه در دههٔ ۱۹۸۰ وارد ادبیات علمی ـ تخیلی شد و شاغلان در زمینهٔ کامپیوتر و علاقهمندان، بهسرعت آن را به کار بردند و در دههٔ ۱۹۹۰ رونق یافت و در بین عامه رواج یافت. در این دوره، استفاده از اینترنت، شبکه و مخابرات دیجیتال به سرعت در حال رشد بود و لفظ «فضای مجازی» میتوانست بسیاری از ایدهها و پدیدههای نوظهور را مستقیم و غیر مستقیم، نمایندگی کند. لفظ مادر فضای سایبر، سایبرنتیک است که از κυβερνήτης یونانی باستان به معنای فرماندار یا راننده مشتق شده، واژهای که نوربرت وینر برای کار پیشگامانهاش در مخابرات الکترونیک و علم کنترل بهکار برد.
با این که نباید فضای مجازی را با اینترنت اشتباه گرفت؛ از این لفظ غالباً در اشاره به اشیاء و شخصیتهایی که تا حد زیادی در خود شبکه مخابراتی وجود دارد استفاده میشود؛ تا جایی که برای مثال، ممکن است بهطور استعاری گفته شود یک وبگاه، «در فضای مجازی وجود دارد». بر اساس این تعبیر، اتفاقاتی که در اینترنت رخ میدهد در «فضای مجازی» شکل میگیرد نه جاهایی که شرکت کنندگان یا سرورها بهطور فیزیکی واقع شدهاند. میشل فوکو فیلسوف از لفظ هتروتوپیا در توصیف چنان فضاهایی که بهطور همزمان فیزیکی و ذهنی هستند استفاده کرد.
فضای مجازی یک مفهوم فردی و همچنین بینالمللی است که یک فناوری دیجیتال گسترده و به هم پیوسته را توصیف میکند. این اصطلاح از داستانهای علمی و هنری وارد فرهنگ عامه شد، اما اکنون توسط استراتژیستهای فناوری، متخصصان امنیتی، رهبران دولت، ارتش و صنعت و کارآفرینان برای توصیف حوزهٔ محیط جهانی فناوری استفاده میشود. برخی دیگر فضای مجازی را فقط یک محیط مفهومی میدانند که در آن ارتباط از طریق شبکههای رایانهای اتفاق میافتد. این واژه در دههٔ ۱۹۹۰ رواج پیدا کرد که استفاده از اینترنت، شبکه و ارتباطات دیجیتال همه به طرز چشمگیری در حال رشد بود و اصطلاح فضای مجازی توانست بیانگر ایدهها و پدیدههای جدیدی باشد که در حال ظهور بودند.
اصطلاح والدین فضای مجازی سایبرنتیک است که از یونان باستان κυβερνήτης (kybernētēs، به معنی «steersman»، «فرماندار»، «ilot» یا «rudder derived») گرفته شدهاست و توسط نوربرت وینر برای کارهای پیشگام در ارتباطات الکترونیکی معرفی شد. واژهٔ فضای مجازی برای نخستین بار در سال ۱۹۶۸ در اثر هنری به همین نام توسط هنرمند دانمارکی سوزان اوسینگ ظاهر شد. [۳]
به عنوان یک تجربهٔ اجتماعی، افراد میتوانند با استفاده از این شبکهٔ جهانی، تعامل، تبادل ایده، به اشتراکگذاری اطلاعات، ارائهٔ پشتیبانی اجتماعی، انجام کار، اقدامات مستقیم، ایجاد رسانههای هنری، بازی کردن، مشارکت در بحثهای سیاسی و غیره را انجام دهند. از آنها بعضاً به عنوان سایهبان سایبری یاد میشود. اصطلاح فضای مجازی به ابزاری معمولی برای توصیف هر چیزی که با اینترنت و فرهنگ متنوع اینترنت مرتبط است، تبدیل شدهاست. دولت ایالات متحده فناوری اطلاعات بهم پیوسته و شبکهٔ وابسته به زیرساختهای فناوری اطلاعات را که در سراسر این رسانه فعالیت میکند، به عنوان بخشی از زیرساختهای مهم ملی ایالات متحده میشناسد. اعتقاد بر این است که در بین افراد موجود در فضای مجازی، کد قوانین و اصول اخلاقی مشترک وجود دارد که همهٔ از آنها پیروی میکنند و از آن به عنوان سایبرتیک یاد میشود. بسیاری از حق رازداری را مهمترین کد عملکردی سایبرتیک میدانند. [۴] چنین مسئولیتهای اخلاقی هنگام کار آنلاین با شبکههای جهانی، به ویژه هنگامی که نظرات با تجربیات اجتماعی آنلاین درگیر میشوند، دست به دست هم میدهند.
طبق گفتههای Chip Morningstar و F. Randall Farmer، فضای مجازی بیشتر از تعاملهای اجتماعی درگیر شدهاست تا اجرای فنی آن. [۷] از نظر آنها، رسانهٔ محاسباتی در فضای سایبر تقویت کانال ارتباطی بین افراد واقعی است؛ ویژگی اصلی فضای مجازی این است که محیطی را ارائه میدهد که شامل بسیاری از شرکتکنندگان با توانایی تأثیرگذاری و تأثیرگذاری بر یکدیگر است. آنها این مفهوم را از این نتیجه میگیرند که مردم به دنبال ثروت، پیچیدگی و عمق درون یک دنیای مجازی هستند.